Anderhalf uur hebben Max en ik gewacht op de trein in Kanchanaburi. Er was ons al gezegd dat de treinen in Thailand het niet nauw nemen met hun tijdsschema. Het leek ons dus best om ruim op tijd te zijn (een half uur) om de trein naar onze derde stop (Nam Tok) te nemen. Dat de trein een úúr te laat zou zijn, hadden we niet voorzien toen we genoegen namen met een klein banaantje als ontbijt.

Goed georganiseerd

Gelukkig zijn de Thai dan wel goed toeristisch georganiseerd (de trein wordt immers ook door veel toeristen genomen omdat het zo’n mooie route heeft) en kwamen ze met allerlei lekkers rond in de trein. Op zo’n momenten begrijp ik weer waarom we het toeristische Thailand als eerste land van onze reis hebben gekozen. We moeten immers nog veel leren alvorens we ons doorgewinterde reizigers kunnen noemen.

Niet alleen voor reizen met de trein, maar voor álles moet je hier uitgebreid de tijd nemen… Bijvoorbeeld een plasje doen: we doen het allemaal veelvuldig en liefst binnen de minuut om snel weer verder te gaan waarmee we bezig waren. Hier gaat dat minder makkelijk. Eerst en vooral moet je een wc vinden. Als je eindelijk eentje gespot hebt, moet je met wat pech eerst je portemonnee boven halen. Het gaat ‘m niet om die 5c, maar het duurt toch wel even voor je die plakkerige backpack van je schouders hebt geschuurd om in de rommel wat centjes te vinden, goed alert zijn dat je het geld met je rechterhand geeft, met je portemonnee in je oksel een Thais bedankje maken en terwijl je verder gaat alles weer opbergen en op je rug gooien.

Probleempje

Dan begint het: hopen op een wc waar je gewoon op kan zitten. Als je je dan in een stinkhokje gewurmd heb, moet je goed opletten dat het mondstuk van je watersysteem de grond niet raakt als je jouw rugzak op de grond zet. Als je vergeten bent om wc-papier mee te nemen (bijvoorbeeld als je je backpack voor het gemak bij je vriend hebt achtergelaten of als je de gezamenlijke wc-rol bij de wasbakken niet hebt gezien) heb je een klein probleempje eenmaal de daad is verricht.

Als het toch allemaal goed is gegaan, moeten al die natbezwete kleren weer op hun plek. Zeker niets vergeten (zonnebril, telefoon, had ik nog iets anders vast?) en dan handen onder de kraan. Als die eenmaal schoon zijn, moet je met de ellebogen de deur open forceren. Als allerlaatse nog desinfecterende gel smeren (rugzak weer af en aan…) zodat ik dit hele verhaaltje morgen niet elke 10 minuten moet doen.

Kakkerlakken

Ga je je opjagen of frustreren, dan vergeet je sowieso het wc-papier of komt er een boze Thai zwaaiend achter je aan omdat je vergat te betalen. Lekker dat hele gedoe accepteren dus en rustig aan doen. Net zoals het inpakken van je backpack (als je niets wil achterlaten), het kopen van een bikini (400 Bath is belachelijk duur, weten we nu), verlaten van de kamer (alle dure spullen veilig achter slot en grendel?) en het uitzoeken van een eettentje. Ben je even niet alert, dan ligt bedrog of diarree op de loer.

Om al de hectiek achter ons te laten en de ratio te nemen beslissingen per dag wat te verlagen, zijn we naar Nam Tok ‘gevlucht’ met de trein. Eindelijk worden we omringd door rust en natuur. Helaas ook door kakkerlakken, maar laten we ons vooral focussen op die prachtige natuur.

Beniewd wanneer ik mijn eerste zenuwinzinking krijg.

Ben benieuwd wat jij denkt!