Zij die me goed kennen, kunnen het beamen: ik gooi mijn zuurverdiende centjes niet zomaar door ramen en deuren. Ik heb na schooluren altijd veel gewerkt en zette mijn loon netjes op de bank. Hier en daar een terrasje of een klein cadeautje voor mezelf, maar dat was het. Je zal het later nodig hebben, zei de stem in mijn hoofd dat verdacht veel op die van mijn vader leek.
En zoals altijd hebben ouders gelijk: dat spaarpotje maakte de beslissing om te gaan reizen zoveel makkelijker! Het thuisfront was echter niet razend enthousiast toen ik het nieuws meldde. Ze bedoelden immers niet dat ik moest sparen om dan mijn job op te geven en een half jaar nomaad te spelen. Ah, zeg dat dan…

Nomaad in spé
Toch wordt deze reis een goede investering. Niet in een huis of iets dergelijks, maar in mezelf. Ik geloof dat deze reis het mooiste cadeau is dat ik mezelf ooit zal geven. Een duur cadeautje, weliswaar, maar het allermooiste. Niet (alleen) omdat ik prachtige en ongelofelijke dingen te zien zal krijgen, maar omdat ik mezelf een half jaar gun om te ontwikkelen op een manier dat thuis niet kan.

Ben ik nu jullie of mezelf aan het overtuigen? Ik heb immers geen flauw idee wat ik precies ga ‘ontwikkelen’. Ze zeggen dat je sterker en wijzer wordt, rustiger en flexibeler… Maar welke lessen ik hiervoor zal moeten leren, kan ik me niet inbeelden. Zelfs niet met mijn ervaring in Panama.

Vrijheid

Wat ik wel al heb ontdekt, is het nieuwe gevoel van immense vrijheid. Iets wat ik nooit heb gevoeld tijdens mijn jaren studeren en werken. Ik rondde netjes studie na studie af en heb na de universiteit geen dag zonder werk gezeten. Met het naderende einde van mijn huidig werkcontract, begon een bepaald besef steeds meer te dagen: ik ben vrij. Ik moest het ook een paar keer luidop zeggen, om het te geloven. Max begon er zelf grapjes over te maken.

Maar deze vrijheid komt niet voort uit het feit dat de wekker niet meer tergend vroeg gaat janken of dat ik nu elke dag kan luilakken. Het komt voort uit de keuze die ik heb gemaakt om mijn normale leven even aan de kant te schuiven en andere mogelijkheden te verkennen. Het is niet het verkennen van die mogelijkheden, dat me vrij laat voelen, maar de keuze. Want op het moment dat de keuze was gemaakt, besefte ik dat het kon. Ik kan kiezen. En die vrijheid is groter, immenser, dan ik me ooit had kunnen inbeelden. Tot het angstaanjagende toe.

Onbewust heb ik mezelf dus vrijheid geschonken… Dat is wel een groot cadeau, ja! Die zuurverdiende centjes zeker waard. Nu nog ontdekken wat ik ermee kan.

Nog 10 dagen

2 Comments

    • malvinagabriella Antwoord

      Dank je wel!! Plezier hebben we zeker hier. Het is prachtig, ontspannend, uitdagend,… heerlijk allemaal! Leuk dat je volgt 🙂 Fijne feestdagen xx

Ben benieuwd wat jij denkt!