Trekking van Sirung (1864m) naar Jagat (1300m)

Dit is uitstel van executie. Ik ben maandag op de bus gestapt met het idee dat ik drie weken lang slecht eten, koude douches en harde bedden moest overleven. Want diep in de bergen zonder Wi-Fi, betrouwbare elektriciteit of lopend water is het geen pretje! Toch?

Nou, ik kan je zeggen, helder bergwater stroomt hier uit elke steen of muur. In Sirung konden we het water uit de kraan zelfs drinken en vanavond heb ik heerlijk warm gedoucht in Jagat. Daarnaast waren al onze maaltijden overheerlijk tot nu toe. Wellicht helpt het feit dat we na elke wandeling toeslaan als uitgehongerde paarden… Wi-Fi is er soms, maar missen we absoluut niet. En ja, soms zitten we zonder elektriciteit, maar dat is niets wat een kaarsje niet kan oplossen.

De kamers en bedden zijn het toppunt. We liggen steeds lekker zacht en meestal hebben we zelfs kussens! Maar ik geloof niet dat dit mooie liedje blijft duren. Dat kan toch niet? De grote vraag is: wanneer is het voorbij? Wanneer komen de harde matrassen en ijskoude douches?

De gids blijft vaag als ik het hem vraag. Voor hem als Nepalees is het natuurlijk allemaal goed en slaapt of doucht hij overal prima. De enkele reizigers die we tegen kwamen vandaag gaan dezelfde richting uit als wij en weten evenmin. Ik probeer dus elke dag zoveel mogelijk te genieten van elk warm moment en elk heerlijk stomend bord.

Vandaag helaas geen bergen gezien. De wolken hingen laag over de toppen dus enkel gigantische heuvels om te bewonderen. Woorden zijn hier niet voldoende om te beschrijven hoe prachtig de landschappen waren. We keken wel de hele dag naar onze voeten, want we daalden merendeel van de tijd. Maar dat was even mooi! Het leek alsof we op een zilvermijn liepen. Alle rotsblokken hadden een zilverachtige glans over zich heen. In het zonlicht schitterden de stenen als spiegels.

Beneden aan de grote rivier kwamen we op de traditionele Annapurna route. Er kwamen inderdaad een paar jeeps langs zoals ons was gewaarschuwd, maar ik vond het best meevallen. Het uitzicht bleef even adembenemend.

Na weer een uurtje klimmen kwamen we om 15:00 aan in onze volgende stop, Jagat. Daar moest ik helaas vaststellen dat mijn nieuwe bergschoenen (gekocht in Kathmandu) zich niet zonder verzet lieten inlopen. Ondanks goede kousen, extra bescherming en wisselen van schoenen halverwege de wandeldagen heb ik toch twee blaren gelopen. Niet handig zo in het begin van een trektocht van drie weken…

Komende dagen dan toch maar enkel mijn goeie oude Meindles dragen. Gelukking kan het nog in de ‘heuvels’ waar ik mijn zielige voetjes in warm water kan baden en de pijn kan wegeten met een heerlijk bord spaghetti. Ben ik echt in de Himalaya?

Ben benieuwd wat jij denkt!