Angkor Wat. De absolute must see van Cambodja. Het kostte ons een verdomde 62 euro per persoon, maar je vindt niet overal tempels van 1000 jaar oud, toch? Drie dagen lang hebben we door het reuzachtige Angkor getrotterd om tempelsteden te bezoeken die eeuwen geleden gebouwd zijn. Omdat we in ons gezelschap een paar fotografen hadden (lees: medereizigers met een vette camera), leent een fotoreeks zich perfect om deze ervaring te herinneren.

Ons Angkor avontuur deden we met een leuke bende van 7 Nederlanders en 1 Amerikaanse.
De oude bomen die zich in en door de tempels hadden gewurmd maakten de tempels extra cool. Helaas zal dit deel van de tempel helemaal instorten als de boom dood gaat. Lijkt nog een lange tijd, maar vergeet niet dat de tempel nog vele eeuwen ouder is dan de boom!
Veel ruïnetempels waren een doolhof geworden van halve muren en bergen afgebrokkelde stenen. Toch hadden we meestal wel een goed idee hoe de tempel in elkaar zat in zijn gloriejaren.
Angkor Wat was de allerbekendste tempel en bijzonder goed bewaard. Weinig mensen namen de moeite om ook de achterkant van de tempel te bezoeken. Dit gaf een mogelijkheid tot een korte fotoshoot!
Op de tweede dag stond onze wekker zelfs om 4u15! We wilden de fameuze zonsopgang bij Angkor Wat zien. Daar hoort ook wat romantiek bij natuurlijk
We waren helaas niet de enige die zo vroeg uit bed waren gerold. Iedereen stond te drummen om een magazineplaatje te kunnen schieten. Medereiziger Wouter kreeg zelfs een blik naar zijn hoofd gegooid omdat hij in het beeld stond… Iemand was met het verkeerde been uit bed gestapt!
In sommige tempels zoals Bayon was het razend druk. Niet de leukste manier om een heilige plek te ontdekken, maar iedereen dacht dat wellicht!
We hadden een handig boek bij die ons informatie gaf over de architectuur van alle tempels, welke koning het om welke reden had laten bouwen, etc… Interessant!
Mooi, he! Ook de tempel
We vroegen ons regelmatig af hoe dit alles is gemaakt al die eeuwen geleden. Sommige torens, bas-reliëfen en houwwerken waren adembenemend. Nu nog steeds!
Wouter ging gezellig bij de monikken zitten om zijn foto’s van hen te laten zien. En vergis je niet, ze weten heel goed hoe camera’s werken en zoals je ziet zijn ze ook niet bang van een sigaret.
Dansje doen
Malvina, daar mag je niet lopen!
De laatste tempel op onze laatste dag was erg bekend voor zijn mooie zonsondergang. Omdat maximum 300 mensen tegelijk op de tempelberg konden, hebben we daar drie uur op de hete stenen gewacht tot de zon onderging. Samen met 296 anderen…
Maar het was het waard!

De Cambodjaanse hitte maakte het bezoek aan de tempels wel een tikkeltje lastig. Je wordt echt moe en loom van dat tropisch gedoe. Op de laatste dag ben ik op de trappen aan de ingang van een tempel blijven zitten en heb ik mijn boek opengeslagen (Verbroken van Karin Slaughter – @Jill: dank je wel!). Ik had eventjes genoeg eeuwenoude bemoste stenen en bas-reliefen gezien. Maar we zijn blij dat we het hebben gezien! Het was ondenkbaar om dit prachtig bezoek aan de geschiedenis links te laten liggen.

1 Comment

  1. Pingback: Cambodia on the bright side – Malvina Gabriella

Ben benieuwd wat jij denkt!