.

In de ochtend van 8 juni liepen Max en ik door de gloeiende hete straatjes van de BASECO wijk in Manilla. BASECO is een gebied in de sloppenwijk van de Filipijnse hoofdstad en wat we er te zien kregen, was zowel cliché als verrassend. Janet was onze gids, een vrouw van in de 30 die is opgeleid door Smokey Tours…

Het was me een maandje! Een sportfysiotherapeut heeft met zijn ellebogen in mijn billen zitten poken, de podoloog maakte een griezelig filmpje dat toont hoe mijn enkels knikken bij elke stap en in plaats van wandelen, ben ik nu aan de pilates… Deze uitdaging om de Dodentocht uit te lopen is allesbehalve wat ik had verwacht. Toen ik eraan begon,…

Koolhydraten en nog eens koolhydraten. Dat was de opdracht van vandaag: eten! En electrolyten drinken. Ik weet al dat ik 30 kilometer kan wandelen (zie hier het verslag van de eerste 30 kilometer op 16 februari), maar vandaag wilde ik het in stijl doen. De vorige 30 kilometer had ik eigenlijk prima gehaald. Maar die spierpijn ’s avonds was geen…

Ik had zenuwen! Gisterenochtend, toen ik me klaarmaakte voor mijn eerste tocht van 30 kilometer, merkte ik op dat ik eigenlijk een beetje zenuwachtig was. De voorbije weken heb ik van de daken geschreeuwd dat ik de 100 kilometer van de Dodentocht ga wandelen, maar eigenlijk is 30 kilometer op dit moment al een grote uitdaging. De spanning kwam wellicht…

Wil je alles op een rijtje in je leven? Ga trekken in de Himalaya. De Thorung La (en elke andere pas of berg) is zoveel meer dan een hoop rotsen en sneeuw. Het is onze grootste angst. Het belichaamt ons grootste gevecht. Geraak je er overheen, dan win je. Moet je terug, dan ben je er nog niet klaar voor.…

Na een yogales wordt vaak voorgesteld om even stil te staan bij jezelf en dankbaar te zijn voor je lichaam. Ik begreep nooit echt hoe ik dankbaar kon zijn voor mijn lichaam? Zonder lichaam bestond ik simpelweg niet. Of moest ik dankbaar zijn dat ik gezond en sterk was? Maar nu begrijp ik het. Vandaag, na een zware tocht door…

Akal, onze gids, wordt helemaal gek van ons. We veranderen constant de route en komen haast elke dag met een compleet nieuw plan op de proppen (meestal op initiatief van mijn wispelturige wederhelft). Wellicht vraagt Akal zich af waarom we nu nog steeds alles willen uitwerken en plannen, terwijl allang duidelijk is dat elke dag afhankelijk is van het weer,…

Twee dagen voor ons vertrek naar de Nepalese bergen wisten we eigenlijk helemaal nog niet welke route we wilden doen. We twijfelden vooral tussen het Annapurna circuit en het Manasulu circuit. De laatste is minder ‘toeristisch’, wat ons aantrok, maar dus ook iets minder toegeeflijk als het niet mee zit. We hebben iedereen die we tegenkwamen in Kathmandu de pieren…