Het was me een maandje! Een sportfysiotherapeut heeft met zijn ellebogen in mijn billen zitten poken, de podoloog maakte een griezelig filmpje dat toont hoe mijn enkels knikken bij elke stap en in plaats van wandelen, ben ik nu aan de pilates… Deze uitdaging om de Dodentocht uit te lopen is allesbehalve wat ik had verwacht. Toen ik eraan begon,…

Het is officieel! Ik ben ingeschreven voor de Dodentocht 2019, de vijftigste editie! *vreugdedansje* Op zaterdagochtend had ik me meteen na het opstaan met mijn theetje aan de computer gezet. Dan ben ik daar ook maar vanaf, dacht ik, aangezien ik al weken zat te popelen om me in te schrijven. Enkele uren later ontving ik een Belgisch persbericht van…

Ik had zenuwen! Gisterenochtend, toen ik me klaarmaakte voor mijn eerste tocht van 30 kilometer, merkte ik op dat ik eigenlijk een beetje zenuwachtig was. De voorbije weken heb ik van de daken geschreeuwd dat ik de 100 kilometer van de Dodentocht ga wandelen, maar eigenlijk is 30 kilometer op dit moment al een grote uitdaging. De spanning kwam wellicht…

Wat ik doe van sport? Yoga en wandelen. Twee antwoorden die eigenlijk niet door iedereen als sport worden gezien. Zelfs ik twijfel soms nog. Maar ik krijg er wel een flexibel lijf van, een strakke kont en sterke benen. Vooral tijdens mijn Azië-reis heb ik de wandelkriebels te pakken gekregen. Alleen al het strikken van mijn wandelschoenen was (en is…

Na een yogales wordt vaak voorgesteld om even stil te staan bij jezelf en dankbaar te zijn voor je lichaam. Ik begreep nooit echt hoe ik dankbaar kon zijn voor mijn lichaam? Zonder lichaam bestond ik simpelweg niet. Of moest ik dankbaar zijn dat ik gezond en sterk was? Maar nu begrijp ik het. Vandaag, na een zware tocht door…

Vandaag is het Koningsdag in Nederland. Het hele land onder de waterspiegel wordt een zee van oranje. Hier in de Nepalese bergen op 4000m boven de zee is het feestje ook begonnen. We zijn aangekomen in Yak Karka, waar alle wegen naar Thorung La samen komen. Hier is het een drukte van dik ingeduffelde mensen met wandelstokken en rugzakken. Allemaal…

Twee dagen voor ons vertrek naar de Nepalese bergen wisten we eigenlijk helemaal nog niet welke route we wilden doen. We twijfelden vooral tussen het Annapurna circuit en het Manasulu circuit. De laatste is minder ‘toeristisch’, wat ons aantrok, maar dus ook iets minder toegeeflijk als het niet mee zit. We hebben iedereen die we tegenkwamen in Kathmandu de pieren…

Vandaag heb ik opnieuw mijn grenzen verlegd. Letterlijk en figuurlijk. Ik heb deze middag tot 4000 meter hoogte gewandeld! Vannacht zag het er echter niet zo goed uit. Max en ik hebben allebei best heftige dromen gehad en een tijdje wakker gelegen. Ook hadden we een lichte pijn in ons voorhoofd. Dat zijn symptomen van hoogteziekte. Niet zo erg als de…